Cennet ve Cehennem

 

tasarimtarihi.wordpress.com/ Anilemmiler

Cennet ödüldür. Cehennem ceza.

Bütün inanç sistemleri bu ‘ödül- ceza’ ikilemini insanların başına asmıştır.

Ölüm korkusu da bu eşiğin üstüne yerleştirilmiştir.

Ölümden sonra ya cennet ya da cehennem.

İrvin Yalom (psikiyatrist ve yazar), insanın dört korkusunu şöyle tanımlar:

Ölüm korkusu

Özgürlük korkusu

Yalnızlık korkusu

Yaşamın anlamı.

Korkular. Ödüller ve cezalar.

İnsanı bilinmeyen güçlerin elinden kurtararak bilinen güçlerin dünyasına getiren Aydınlanma ve
Rönesans devrimi, cenneti ve cehennemi de yeniden tanımladı.

Cennet; insan aklına dayalı bir dünya düzeni ile, insanın kendi sorumluluğunu bilerek adaletli, refahı paylaşan, herkesin yararlı olacağı, mutlu olacağı bir yaşamdı.

Cehennem; insanların bir bölümünün ezen, bir bölümünün ezilen olduğu, adaletsiz, yalancıların, hırsızların refah içinde olduğu, dürüst insanların sıkıntı çektiği, mutsuz bir yaşamdı.

Cennet de cehennem de bu dünyada yaşanıyordu.

Cenneti yaşamak da insanların yapacağı bir şeydi.

Cehennemi yaşamak da insanların birbirine zulmü idi.

Kim neye inanır, nasıl düşünür bilmiyorum ama,
ben ülkemde cenneti de, cehennemi de görüyorum.

Cennet de burada, cehennem de.

* * *

Cennet gibiydi benim ülkem.

Buğday tarlaları uzanırdı. Hayvanları otlaklarda beslenirdi. Tertemiz yeraltı suları toprağı besler, insanlar birbirine sevgiyle seslenir, saygıyla selamlaşırdı. Çocuklar mutluluk içinde oynar, sevgiyle büyürlerdi.

Ülkem yoksuldu ama dürüstlük içindeydi. Yalan dolan bilmezdi. Okullar çocukların neşesiyle çınlardı.

Bir büyük savaştan yeni çıkmıştı ülkem. Kurtuluş savaşını vermiş, yeni bir devlet kurmuştu.
Başındaki Mustafa Kemal’e güveniyordu. O da bütün varlığını halkına adamıştı.

Ülkem yoksul ama gururlu bir yeryüzü cennetiydi.

Daha güzel bir cennet olma yolundaydı.

Ama sonra başka şeyler oldu.

Zaman ilerledi.

O güzel insanlar güzel atlara bindiler.

Gittiler.

* * *

Şimdi ülkem bir cehennem.

Adalet isteyenin dayak yediği bir cehennem.

Zorbanın haklı sayıldığı bir cehennem.

Yalancının zengin olduğu bir cehennem.

Emekçinin ezildiği bir cehennem.

Artık ülkemi tanıyamıyorum.

Korku her yanda kol geziyor.

Meleklerin yerini zebaniler almış.

Güçsüzün sesi duyulmaz olmuş.

Haksızlığı, zulmü örtmek için,
bir yaygara, bir şamata sürüp gidiyor.

Ağzını açana tokat.

Doğruyu söyleyene zindan.

Doğrudan yana olana ceza,
Eğriden yana olana ödül verilir olmuş.

Artık ülkemi tanıyamıyorum.

Cennetim cehennem mi olmuş?

* * *

HAYIR diyorum, bin kez HAYIR.

Benim ülkem bizim cennetimiz olacak gene.

Ve kötülerin cehennemi olacak.

Mutlaka…

Reklamlar
Bu yazı Genel içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s